Na de nederlaag van de SP bij de Gemeenteraadsverkiezingen geeft Agnes Kant de strijd op. 20 jaar lang zette zij zich met hart en ziel in voor het verwezenlijken van haar idealen. De haar zo kenmerkende gedrevenheid is haar uiteindelijk fataal geworden.

Een succesvolle voorganger en man van het eerste uur, Jan Marijnissen, evenaren is onbetwist een moeilijke,wellicht onmogelijke opgave. Maar er is meer.

Sociale rechtvaardigheid en medemenselijkheid zijn en blijven aansprekende doelen en gelardeerd met een sausje van populair geformuleerde kritiek op de gevestigde orde hapte het SP verhaal enige jaren heerlijk weg voor menig kiezer.

Met het nieuwe boegbeeld Agnes Kant krijgt de partij een ander gezicht. De SP missie gaat Agnes zeer aan het hart en zij is geheel en ten diepstetoegewijd aan de verbetering van Nederland. Zij verkondigt niet alleen het SP evangelie, zij ís het SP evangelie.

En met de kracht van haar persoonlijke betrokkenheid raken we meteen haar zwakte. Deintense betrokkenheid van Agnes Kant gaat ten koste van het relativeringsvermogen,haar opstelling is hard en fel,en de toon van het debat is verbeten. De tegenstand treft immers niet alleen de SP, de tegenstand treft Agnes als mens, zo sterk voelt zij zich verbonden.

Defelheid en verbetenheidwaarmeeAgnes deboodschapbrengtspreekt minder mensen aan, de kiezer haakt af.Een goed moment voor Agnes Kant om afscheid te nemen. De missie mag niet worden tot een persoonlijke obsessie.

Hier is een mooie parallel te trekken voorleiders in het bedrijfsleven.Het vervullen van de bedrijfsdoelenvraagt om toewijding en betrokkenheid, omambitie en doorzettingsvermogen,maar een goede leider weet ook afstand te nemen ente relativeren. De overtuigende boodschap komt van eensprekerdiebetrokkenheid toont en een luchtige toon weet aan te slaan.Medewerkers voelen zichaangesprokendoor de inhoud, maar laten we de humor vooral niet vergeten!